چو ایران نباشد تن من مباد

چند شب پیش یه کانال فرانسوی فیلم مستندی رو نشون داد در مورد کشفیات جدید باستان‌شناسی که می‌تونه انقلابی رو در یافته‌های تاریخ بشریت به پا کنه! ماجرا از این قرار بود که مردم بومی روستاهای اطراف جیرفت متوجه محل‌هایی می‌شن که خیلی راحت با یک مقدار حفر زمین می‌شه یک شی‌ء تاریخی، مثلاً یک ظرف سفالین یا یک شی‌ء زینتی تاریخی و با ارزش به دست آورد. تا سازمان خنگ میراث فرهنگی دوزاریش بیافته و از منطقه حفاظت کنه، کلی از اطلاعات باستان‌شناسی با ارزش از بین می‌ره‌! اما خوشبختانه، بالاخره یه تیم اکتشاف قوی به سرپرستی یک پرفسور ایرانی (پرفسور یوسف مجیدزاده) و چند کارشناس زبده امریکایی و اروپایی تشکیل می‌شه و کار اکتشاف با سرعت خیلی خوبی شروع می‌شه. تا این تاریخ فکر می‌کنم نزدیک سه سال از شروع حفاری‌های رسمی گذشته باشه. در ابتدا تیم کاوش حدس می‌زد این بقایای شهری باشه که سومری‌ها توی کتیبه‌هاشون از اون به عنوان آراتا، شهر گمشده ای که با اون مبادلات بازرگانی داشتن، نام برده‌اند. این فرضیه وقتی قوت می‌گیره که تکه سفالی هنگام حفاری تپه باستانی (یک هرم مربع‌القاعده به قاعده دویست متر که فوق‌العاده باشکوه و احتمالا مقر پادشاهی بوده)، کشف می‌شه و وقتی سرپرست تیم اون رو با هیجان به خانم امریکایی همکار، که متخصص خطوط باستانی بین‌النهرین بوده نشون می‌ده، کلمه‌ی شگفت‌انگیز آراتا خونده می‌شه و این اوج اکتشافاته! به این ترتیب این فرضیه کاملاً قوت می‌گیره که آراتا، در نزدیکی جیرفت حدود ده هزار سال پیش به‌وجود اومده، و تمدن‌های بین‌النهرین، هند، ماوراءالنهر و خلاصه اولین تمدن‌های بشری همگی از آراتا نشات گرفتن. بنابراین، مبدا تاریخ، یعنی پیدایش خط، پنج هزار سال پیش در نه بین‌النهرین، که آراتا نزدیک جیرفت امروزی واقع در ایران اتفاق افتاده! این یعنی انقلابی در تاریخ

اشیای به دست اومده از این اکتشافات قدمتی مشابه اشیای به دست اومده از بین‌النهرین دارن و از نظر نظر اصالت و مخصوصاً ارزش هنری کاملا برتر از اونها هستن. طرح‌هایی که روی سفال‌ها، مهرها، و اشیای زینتی به دست اومده دیده می‌شن از نظر خلاقیت و مهارت هنری فوق‌العاده حیرت انگیزن. من وقتی تصاویرشون رو می‌دیدم از شدت هیجان و شاید حتی غرور و تحسین، بدنم می‌لرزید!

حیف این جا مجال این نیست که من از بزرگی چیزی که دیدم بیش از این بنویسم! بعد از دیدن فیلم از شدت هیجان می‌خواستم فریاد بزنم

. احساس می‌کنم این ظلمه که همه‌ی ما از غنای فرهنگ و تاریخمون غافلیم. این ظلمیه که دارن به پیشینه فرهنگی و تاریخی و هنری ایران روا میدارن. می‌خوان ایرانی بودن رو از ما بگیرن. می‌خوان با مظاهر تاریخ و فرهنگ ما مقابله کنن و این پروسه‌ی آرومیه که داره هویتمون رو ازمون می‌گیره! ناموس ملی ما تاریخ و فرهنگ ماست، نه انرژی اتمی. پیشرفت علمی چه مایه‌ی افتخار برای ایرانیه وقتی هویتش رو دارن ازش می‌گیرن؟ اون وقت وقتی فلان مجسمه یا فلان عنصر تاریخی رو از مرز قاچاق می‌کنن کسی ککش هم نمی‌گزه! حالا اگه بگی انرژی اتمی ارزش این رو نداره که ملت ایران به خاطرش توی دنیا خوار و خفیف بشه، که نتونه سرش رو بالا بگیره، بهش انگ میزنن که ای مزدور اجنبی!، ای امریکایی!، ای همساز انگلیس!، ای غافل از منافع ملی! انرژی اتمی حق ملی ما ایرانی هاست! آخه این ایرانی‌ها کین؟ وقتی ندونی ایران چیه و ایران چی بوده و اجدادت کیا بودن و چی بهشون رفته، این حرف اصلاً چه معنی داره؟ برای چی میجنگین؟ می‌خواین از کیان ملی و عزت و شرف ایرانی دفاع کنین؟ بهتر نیست اول بیاین به ایرانی فرهنگ بدین، اون رو از پیشینه تاریخیش آگاه کنین؟ بهتر نیست به همه بگین که وقتی تو اروپا وحشی‌گری رواج داشت، کوروش ما داعیه دفاع از حقوق بشر داشت؟ بهتر نیست که بگین این آزادی عقيده و مذهب رو که این قدر بهش می‌نازین رو ما قرن‌ها پیش تجربه کردیم؟ اون وقت فکر می‌کنین یک ایرانی آگاه از پیشینه وپیشینیانش، بیدیه که به بادی بلرزه؟ فکر می‌کنین این آمریکایی‌های بی فرهنگ جرات کنن ازمون انگشت نگاری کنن و مارو به این خواری بکشن که واسه ویزاشون آواره این سفارت و اون سفارت شیم؟ فکر می‌کنین کسی جرات داره بهمون بگه شما لیاقت انرژی اتمی رو ندارین و جامعه جهانی دلیلی نمی‌بینه به شما اعتماد کنه؟ فکر می‌کنین کسی جرات داشته باشه ما رو با تحریم شورای امنیت تهدید کنه؟ فکر می‌کنین هیچ کشوری جرات داشته باشه ملت ایران رو تهدید به محرومیت از جام جهانی فوتبال بکنه؟ ما به خفت کشیده شدیم! خوار شدیم! آواره شدیم! فراری شدیم! تو اتاق‌های چت خودمون رو آمریکایی جا می‌زنیم چون اگه بگیم ایرانی هستیم یا نمی‌دونن ایران کجاس‌، یا بهمون انگ تروریست می‌زنن و چهار تا فحش هم بارمون می‌کنن یا این که خیلی راحت جوابمون رو نمی‌دن!! این ذلت نیست؟ ما لیاقتمون اینه؟ حالا اگه انرژی صلح آمیز هسته‌ای داشته باشیم یوهو آقا می‌شیم؟ واسمون غرور میاره؟ سرمون رو بالا می‌گیریم؟ دیگه ازمون انگشت نگاری نمی‌شه؟ دیگه انگ تروریست بهمون نمی‌زنن؟ دیگه همه تحویلمون می‌گیرن؟ به من بگین