سینما

یک بوس کوچولو: فحشنامه‌ای به روشن‌فکر‌هایی که «شرق» رو فراموش کردن و هواخواه حقوق حیوانات شدن - یک بوس کوچولو یا یک طعنه بزرگ؟ - صحنه شعاری مشایخی کنار آرامگاه کوروش کبیر با اشاره‌های مستقیمش - توصیف شخصیت‌ها در غالب مکالمه‌های مستقیم و ... - به هر حال اگر بخوای همه‌ی عقده‌های زندگیتو توی یک اثر «هنری» بریزی ملغمه‌ی بهتری ازش در نمیاد
...
بید مجنون: حماقت و سادگی «آقا کمال» با اون لحجه‌ی ترکی بی معنیش: نشانه‌ی معنویت و ایستادگی و ...! - صحنه‌ای که صدای «آقا کمال» از توی دست‌خط عهد نامه‌ی مسخره می‌اومد و ... – به هر حال اگه بخوای ارزش‌های کودکانه رو تو قالب آدمای بالغ بریزی بهتر از این در نمیاد، اگه میگی آدم بالغ تازه بینا شده با 8 سالگیش فرقی نمی‌کنه می‌گم پس حق نداری آخر فیلم محکومش کنی به این که حق نداشت گول گربه‌نره و روباه مکار رو بخوره
...
حکم: صحنه‌های مهمونی! بووع...! بوگند پا ازش بلند بود؛ راحت می‌شد حذفش کرد - دیالوگ‌های لاله‌زاری – سردرگمی کارگردان در بیان ارزش‌های عجیب غریبش که خودشم احتمالاً درک درستی ازشون نداره – حداقل اما شعاری و سیاه سفید نبود
...
خیلی دور خیلی نزدیک: دیالوگ های مستقیم برای معرفی شخصیت «دکتر عالم» بین اونو همسرش - دیالوگ‌های مصنوعی تلفنی – و در نهایت دست میکل‌آنژی «سامان» نشانه از عروج بوگندوی «دکتر عالم»
...
ماهی‌ها هم عاشق می‌شوند: راستش بهم چسبید؛ مخصوصاً رستوران شاندرمن بعد از سینما اونم با لولی شکموی خوش‌خوراک