سبکی

فکر کنم به خاطره اینه که نتیجه دو سال کارمو بالاخره تحویل دادم! احساس سبکبالی میکنم. وقتیم که آدم سبکبال میشه چی کار می کنه؟ یادش میافته یه زمانی، یه سال و یکی دو هفته پیش یه وبلاگ درست کرده بود. فکر کنم درست کردن این وبلاگم در اثر یه دوره سبکبالی بود. دوستای خوبی پیدا کرده بودم و کلا احساس رضایت از زندگی بهم دست داده بود. بعدش یهو خیلی سرم شلوغ شد. کار و درس و مخصوصا این پروژه که خیلی ازم انرژی برد. همیشه یه پاره بزرگ از ذهنم مسوولیت نگرانی از پروژم رو به عهده داشت. پاره های دیگه هم خیلی بی کار نبودن! خلاصه این که از خودم دور بودم. امروزم عین این خوره های روانی نشستم پای وبلاگ وتا اون جایی که سر در می آوردم سعی کردم شکل و شمایلش رو تغییر بدم و تا جای ممکن فارسیش کنم. مثلا می خواستم امروز صبح زود کوهم برم! دیگه داره صبح می شه و من باید بخوابم